woensdag 22 mei 2013

Een wit menneke en een zwart menneke

Zoals jullie weten is er op de boven verdieping
al heel wat verhuisd.
't Is bijna in orde...
En ik vind dat ik heel flink ben geweest.
Twee dozen voor het goede doel en 
drie dozen voor de krinkel.
En nog een deel voor 't containerpark.

Containerpark heeft het ventje weggedaan en 
de krinkel ikke.
En dan heb je je dozen afgeleverd en dan denk
je zo bij je eigen, hmmm
zou ik de krinkel eens binnen gaan?

En dan komen de mennekes te voorschijn...
Op de ene schouder, ne witte en op de 
ander schouder ne zwarte.

De witte is zo braaf als de zee diep is en de zwarte,
ja de zwarte...die is toch wel een beetje meer
deugniet.

Dus zegt het wit menneke tegen mij;
Daniëlle, ge bent nu zo flink geweest door drie dozen
te krinkelen, ge ga nu toch weer ni naar binnen en iets kopen zeker !!!

Zegt het zwart menneke tegen mij,
Ik zou toch maar eens binnen gaan zien.
Misschien vind ge wel de breikast van uw dromen.
En ge kunt nog altijd gewoon eens gaan zien hé.

Allé zeg nu zelf, gewoon eens gaan zien, da kan geen kwaad hé...
Ikke dus naar binnen !

Neen geen toffe breikast te vinden.
Toch nog maar eens naar de boven verdieping gaan piepen.
OOOooo zie daar 
een stoeleke...
Zegt het witte menneke;
Maar allé, hoeveel stoelekes hebt ge nu al?

Ja da weet ik, maar dit stoeleke is een veeeeeeel
beter dan die ander.
Kijk en vergelijk.
Dees stoeleke is kleiner dan al die andere
stoelekes.
Ik zal het u eens laten zien met de poppen erin.
Das toch veel beter hé, da klein stoeleke.
In de grote stoel verdrinkt Akkelientje bijna.
En zie eens hoe geweldig Sintra in haar
stoeleke zit
DUS, klein stoeleke ga mee !!!
En daarbij nog, 't kost maar 0.35 cent...

Ik wandel verder en wa zie ik....

Geweldig hé.
Ja zegt het zwart menneke, ni twijfelen, mee pakken.
 't Ja, dit is wel ne dure stoel hé, éne euro...
zou mijn budget da wel aan kunnen?
Ma jaat...
 
En zie hoe gelukkig Akkelientje is,
ze straalt gewoon in hare strandstoel.
Nu nog wachten op 't goe weer en ze kan naar
het strand.

Ge zie hé, soms moet ge ook eens naar uw zwart menneke luister.
Alleen maar de raad volgen van 't wit menneke, kan soms saai uitvallen...
;-)
 

dinsdag 21 mei 2013

Siv (2)

 Siv was opgestuurd en aan gekomen.
En de mama van de Nederlandse dame maakte
kennis met Siv.
En wat was het resultaat?
Liefde op het eerste gezicht. Ja de mama zag dat
wel zitten zo een pop bij haar in huis...
Nu wil het toeval dat de mama binnenkort jarig is.
En wat denk je dat ze gaat krijgen voor haar verjaardag?
Juist ja, een Siv.
Maar ssstttt, nog niet verder vertellen hé, want het is een verrassing.

Helemaal volgens het boekje...
behalve de schoentjes dan.
.
.
.
Boe, boe,
snik, snik
snotter, snotter,
ween, ween...
Maar wie is daar zo aan het wenen in de grote zakdoek?
Maar Siv toch, waarom heb je zo een verdriet?
Wil je niet naar Nederland vertrekken?

Snif, snif, jawel, dat is het probleem niet,
maar ik wil niet alleen gaan.
Zo een lange reis in de doos.
Ik ben niet graag alleen.
Snif, snif ...
 
Oei, maar als dat het probleem is ,dat kan ik wel oplossen hoor.
Ik zal Lobke met jou meesturen.
Is dat goed?
Lobke? Wie is Lobke?
 
Maak kennis met Lobke...
Ooo wat een lieve meid.
Ja dat klikt wel...
 Wel jullie gaan samen op reis.
Maak jullie maar klaar...

Awel !!! Wat heeft dit te betekenen???
Een hele doos vol met snoep !!!
En cola light !!!
Maar zo gaan jullie niet op reis hé.
Tegen dat jullie in Nederland aan komen,
zijn jullie zo mottig als een krab.
En voor die gevolgen wil ik niet instaan...

Ook de cola light ni???

NEEN, die ook niet !!!
Ik zal jullie doos wel vullen.


Voila, water en fruit.
Das veel gezonder !!!
Zeg nog dag en dan kunnen jullie vertrekken.




 daaaaaaaaaaaaaag
xxx
 
Vergeet niet bij Rita , Akkelien , Hannie en Wieke te gaan zien.
Poppen pret verzekerd...

 

vrijdag 17 mei 2013

kasten verhaal ...

Woensdag om één uur telefoon van mijne 
schattebol, 
dat hij verlof neemt deze namiddag.
Heel goe, dan kunnen we onze kast gaan omruilen.
En als alles meezit, dan kunnen we vrijdag
direct aan de volgende fase van 
de verhuis starten.
Ventje komt thuis, aanhangwagen wordt 
aan de auto gehangen, kast in laden
en weg zijn wij.

En terug zijn wij, met de zelfde kast !!!
Nen hele zever ginder, kast wordt ni
terug genomen.
Heel boos ventje...
Geen kleine kast mee en neen ook ni da kastje
da ik geweldig vond om mijn breiwol
in te sorteren.
Wa nu gedaan ?

Om een lang verhaal kort te maken...
wij donderdag naar ikea in Breda.
Heel vriendelijk mensen, hele schone winkel,
alleen geen kast naar ons goesting.
Meestal te groot, te breed, te dik, te dun...

Nog wa naar andere winkels gaan zien, maar geen kast
te vinden voor onze smaak.

Wij in Breda naar mc donalds gaan eten,
ventje is een beetje verslaafd aan mc donalds.
Hij heeft al eens een mail gestuurd om te vragen of er geen 
mc donalds in heist op den berg komt...
Ik bid elke dag nen hele rozenkrans om te vragen van ni...
Maaaaaaar als ge jarig bent moogt ge kiezen waar ge gaat eten.
Dus, juist ja...
Allé nog ne gezellige dag gehad in Breda, maar geen kast!

Vandaag onze zoektocht naar "de" kast verder gezet.
In de gamma gezocht, in de hubo gezocht en dan
heeft het ventje eindelijk naar de wijze raad van mij geluisterd...
We zijn in een naburig dorp, naar zo een klein meubelwinkeltje gereden
en ja daar stond ze dan onze kast.
Er stonden er eigenlijk twee, maar omdat 
we de aanhangwagen toch ni bij hadden, hebben we 
thuis eerst alles maar eens goed nagemeten.
Al maar goe, of we stonden weeral thuis met een kast die
te groot was...
De kast staat boven en 't is een zware. Ben er nog altijd moe van.
En morgen, morgen dan ga ik terug sorteren, voor de krinkel,
voor het goede doel en voor mijn nieuwe, perfect passende kast...

woensdag 15 mei 2013

Dikke pech

Vandaag geen handwerk om te bloggen...
Vrijdag zijn we aan de bovenverdieping beginnen te verhuizen.
De bureau gaat de dressing worden.
Was dit in eerste instantie en is dan
bureau geworden.
Al de grote kasten worden verhuisd...
De infraroodcabine moest van de naaikamer
naar onze slaapkamer komen.
De boekenkasten van de bureau verhuizen naar de kamer 
van Karen.
De hamsters naar de naaikamer en de grote kast
van de naaikamer naar de bureau/dressing.
Kunt ge nog volgen?
Ikke amper.
Hoe kan een mens zoveel rommel bijeen krijgen?
Er wordt dus gekrinkeld, er wordt een deel
naar het goede doel gegeven en de rest is voor het containerpark.
Maar dat is nog niet alles.
De grote kast die in de dressing/bureau stond,
moest van muur veranderen.
Beetje uit de kast uitladen en sleur, sleur naar de andere muur.
Grote kast van Karen haar kamer afbreken en verhuizen 
en terug in elkaar zetten.
En dan is het de beurt aan de grote kast van
de naaikamer.
Blijkt dat dit toch niet zo goed komt...
Je kan de deur van de ene kast ni meer open krijgen

Maar we kunnen de andere kast nog een 20cm opschuiven.
Deze madam zet hare rug tegen de muur en voeten tegen de kast.
Duw, duw, duw...krak, krak, krak...
Wie had nu gedacht dat ik zo sterk zou zijn...
Kast doormidden gekrakt.
Allé hop naar de winkel, nieuwe kast gaan halen.
Twee kleine kasten gekocht.
Leek ons handiger dan één grote.
En wat is het probleem nu ????
De éné kast is toch te groot zeker !!!
Allé, rap een telefoontje gedaan naar de meubelwinkel.
Probleem uitgelegd.
We mogen ze terug brengen en een kleinere kiezen.
En ik heb daar een goe kastje gezien dat dienst kan doen
als wolkast, da ga ik ook nog meebrengen.
Nu kunnen we vrijdag pas gaan.
Ge wilt ni weten hoeveel rommel er nog op de naaikamer staat.
Pfff, ik zal blij zijn als da gedaan is.
En dan gaan we iets moois naaien en ne 
give-away organiseren.
Begrijpt ge nu dat er gene tijd was om te handwerken...

Morgen is mijn ventje jarig en zijn we de hele dag op de boemel.
En neen dan wordt er ook ni gehandwerkt...


dinsdag 14 mei 2013

Flip

En hier is onze Flip.
Een creatie van Frouwien

Allé Flip, niet zo verlegen, laat u eens zien...
Nog een beetje Flip...zo kunnen ze jou nog niet zien. Laat eens zien hoe een knappe man jij bent.

Maar zie hier eens wat een knappe kerel....
En sportief is die ook...
Laat je sport tenue eens zien Flip.


Ja, onze Flip is een judo man !!!
En tegen wie speelt onze Flip Judo?
Tegen zo een kleine ventjes?
Ha, denkt Flip die heb ik zo tegen
de grond liggen

Euh, wie is er hier gevloerd?
Ja, ja onderschat deze kleine wezentjes niet.
En van die kleine wezentjes gaan we nog meer horen,
alleen nu vandaag niet.

En wat doet een Flip die verloren heeft?
Die gaat in een hoekje een beetje liggen kniezen...

 Trek je pyjama maar aan en ga een beetje rusten.
Morgen is er een nieuwe dag en dan kan je werken aan je conditie en wie
weet versla je op een dag wel de kleine wezentjes.
je knuffel maar...


Slaap lekker Flip, dikke kus xxx
en tot morgen ...


En vergeet niet bij Rita, Akkelien , Hannie en Wieke te gaan piepen.






maandag 13 mei 2013

Aan elkaar naaien...

 De benen worden aan elkaar gebreid.
Soms ontstaan er dan van die grotere lussen.
Ik verbeter de steek bij het aan elkaar naaien van de benen.
Je maast als het ware de steek kleiner.
 Hier zie je dat de steek kleiner is geworden
 Bij het aan elkaar naaien neem je twee steken aan de ene kant op en twee steken aan de andere kant.
 Als je zo verder maast, lijkt het of de bene aan elkaar zijn gebreid.
Als de bene aan elkaar zijn genaaid, kan je verder breien aan het lijfje.
Je kan je fantasie laten werken en met kleurtjes en motiefjes experimenteren.




 Het opzetten van de armen is het zelfde als bij de opzet van de voeten.

 Als je de armen naast het lijfje legt, begint het toch al aardig op een popje te lijken.
En dan kriebelt het toch om ze verder af te werken...
 Bij het ineen naaien van de onderkant van de armen, zie je ook dat je de grote steken kleiner maast.

 zo kan je verder breien tot je aan de nek komt.
De uitleg van de nek heb ik al uitgebreid uitgelegd op de blog.
Dat hoofdstuk kan je hier lezen.







Morgen weer een leuk poppen verhaal en daarin speelt Flip de hoofdrol...

donderdag 9 mei 2013

Cupecakes

Vandaag is karen naar Hoensbroek,
in Nederland.
Het is daar braderie.
Zij staat daar samen met nog andere leden van
"Handjes voor pootjes"
Zij gaan er geld in zamelen.
En ieder mocht op zijn manier dat doen.
Zij bakte de cupecakes
en deze madam mocht ze versieren.
We maakte een minnekepoes...

Een woefke

Een varken

En het logo van "Handjes voor pootjes"

Om half acht 's avonds zijn we er aan begonnen 
en om twaalf uur 's nacht was de laatste cupcake gemaakt.
En ik was zo moe dat ik van alle cupecakes te samen geen foto heb genomen...

De cakejes werden individueel verpakt met een dankjewel
sticker en een strikje er op...
en neen daar is ook geen foto van.
Ben nu wel benieuwd of ze goed gaan verkopen.
Anders zal ik nog veel cupecakes moeten eten...